Mijn eigen promotie
Terugblik op mijn PhD-verdediging
Een reis van persoonlijke en professionele groei in en buiten het onderzoek
Het is nu 11 jaar geleden dat ik mijn PhD heb afgerond, en terwijl ik terugkijk op deze indrukwekkende periode, realiseer ik me hoeveel ik ben gegroeid, zowel als wetenschapper maar ook als persoon.
Mijn onderzoek richtte zich op zuigelingen met acute lymfatische leukemie (ALL) die een herschikking hadden van het zogenaamde “Mixed Lineage Leukemia” (MLL)-gen. Deze genherschikking zorgt voor de slechte prognose van ALL bij zuigelingen. Dragers hiervan hebben een overlevingskans van ~50%, terwijl de overlevingskans bij zuigelingen met ALL zonder een MLL herschikking ~80% is. Een factor die een belangrijke bijdrage levert aan deze lage overleving is ongevoeligheid van de ALL cellen voor chemotherapeutica. Een opmerkelijke ontdekking was de rol van de calciumhuishouding bij de rol van chemotherapie resistentie in deze leukemiecellen, wat nieuwe inzichten bood voor de behandeling van deze zuigelingen. Onder begeleiding van dr. Stam en prof. dr. Pieters, beiden nu werkzaam in het Prinses Máxima Centrum voor Kinderoncologie, heb ik mijn werk uitgevoerd in het ErasmusMC -Sophia Kinderziekenhuis.
De Uitdagingen van het Onderzoek
Het uitvoeren van mijn onderzoek was een enorme uitdaging die veel toewijding vergde. Om het onderzoek succesvol te laten zijn, moesten er o.a. experimenten worden uitgevoerd die elke 2-3 uur een toevoeging benodigde. Dit betekende dat ik vaak 's nachts aan het werk was. Natuurlijk is n=1 geen resultaat, dus moest elk experiment meerdere keren worden herhaald worden om betrouwbare data te verkrijgen.
Tijdens deze intensieve periode heb ik soms de neiging gehad om de handdoek in de ring te gooien. Het was niet altijd gemakkelijk, maar juist deze uitdagingen lieten mij beseffen dat ik dit onderzoek voor mezelf deed, en niet om anderen te plezieren. Die realisatie gaf me de kracht om door te zetten. Het vraagt om grote inzet, motivatie en soms zelfs opofferingen.
